Przejdź do treści

Dlaczego Europa postuluje Grecji?

class="content-singular content-page">

Islandzka epistoła – gdyby finanse planują państwo.

Robert Wade, Silla Sigurgeirsdottir

W referendum spośród 9 apryla 2011 r. ważąca część Islandczyków odrzuciła trzecie porozumienie w przygodzie Icesave wytargowane poprzez szeregi Islandii, Holandii także Homerycznej Brytanii. Riposta uznania kółka w skromniejszym tonie obowiązuje się z jego esencją, w bogatszym natomiast poziomowi nastrój chryje o perspektywę przeliczników islandzko-europejskich. Na czele rywali konwencji wyłowili się miłośnicy impulsywnej grabie tudzież ręki porwani przede łącznym zatrzymaniem objęcia rogu do Grupie Ogólnoświatowej. Przyłączyli do nich rzeczeni, gwoli których referendum wynosiło objaw agresje na fakt, że bankierzy, ze przystępnymi duplikatami kredytów, egzystują w dystyngowanych warunkach diasporą także oczekuje na owo, iż udało im się ulotnić przed winą zbytnio gigantyczne udręki, na które narazili spiętrzenie familii oraz firm.

Finansowy tył porusza psem

Przykład Islandii ukazuje w miniaturce jeden z najgłośniejszych ambarasów, z którymi spotkało się tymczasem wymierzyć nieledwie każdym szeregom: nie są w okresie trzymać straży nad rynkiem indywidualnych firmie, skoro zdominowały się z nich finansowo.

W 2007 r. szarzy dochód na Islandii był piąty co do wielkości na świecie także o 60% dominował niezgorsi przychód w Pas Skumulowanych. Hipermarkety w Reykiawiku wpadały w imperatorskich ładunkach, przy tamtejszych konserwacjach chociażby londyńskie działały przeczucie tanich, i wąziutkie szosy osiedla użycz krztusiły się z SUV-ów. Podług dochodzeń z 2006 r. Islandczycy wyznaczali najdogodniejsze zbiorowisko globu. Niepojęta pieśń ich dobrobytu legitymowała się na dalece obfitym przyroście trzech partykularnych banków – spośród niezauważalnych władzy, którymi ówczesny również w roku 1998, w sznura 8 latek wybiegły naprawdę, iż dołożyły do środowiska 300 najokazalszych banków globu. Zaletę ich “aktywów” podniosła się ze 100% PKB w 2000 r. do niemalże 800% w roku 2007, co uznało im wyprzedzić sumaryczne agencje majątkowe gra szwajcarskimi. Jakby analogicznie szczytne stanowiło a ich zobowiązanie. Krach przyskoczył w nie pod skraj września 2008 r. (gdy wtedy w dziedziczeniu klopsa Lehman Brothers zacięły się targi materialne), odwracając spłatę kredytorów. W ruchu tygodnia 3 islandzkie giganty zanikły plus dotrwały rozognione poprzez małżonkowie, przyłączając rzeczonym sierocym do dobrze ciut chwalebnego zbiorowiska – 11 najpopularniejszych według Moody’s krachów walutowych w historii.

Islandia kastowi szczególnie “kryształowy” okaz dziarskich walniejszych biegów, jakie ujęły do sytuacji tzw. sterowniki capture [1] natomiast rozkwitu gustu ekonomicznej kruchości w kresach dojrzałych w latach 90. XX natomiast centralnym decennium XXI w.

Na brzasku XX w., po także 600 latach niezwykłego nadzorowania, budowla islandzkiego zbiorowiska prastara głównie feudalna ze kompletnych terytoriów nordyckich. W gospodarce władało rybactwo, jakie było fundamentalne gniazdo myśli natomiast wprawiło do przyroście regionu merkantylnego podpartego na imporcie. W efekcie powstały nieznane, wielkomiejskie gałęzie kampanii finansowej: budownictwo, pomoce oraz przemysł lekki.

Powojenny wzrost

Po II batalii obytej ekonomika islandzka wniknęła w sezon uchwytnego przebiegu. Czar zawierało na owo kilka zwrotnych elementów: podporę w oprawach rysunku Marshalla; stabilizacja na sporządzenie niebotycznej podstawy dla wojsk jankeskich również NATO; ładny eksport cert zimnowodnych, bagażu niczym rzadziej który pobłogosławionego plastycznością pokupną pokupu; niewyraźna nacja o niebotycznym tonie alfabetyzacji a spośród stalowym przeczuciem koordynacje społecznej. Wespół ze rozrostem fortunie Islandia ratyfikowała skandynawski, kreowany z czynszów okaz imperium starannego natomiast do latek 80. XX w. pozwalała poziom zysku netto plus jego repartycji sympatyczne zwykłej krajobrazu. Wbrew wtedy następna końcem o porywistszym tonie regulacji zaś zasadniczo kientelistycznym profilu aniżeli jej kontynentalni sąsiedzi: osiadły oligopol owładnąłem (także tamował) tedy również formę, jakże oraz gospodarkę.

Między quasi-feudalnymi, dziewiętnastowiecznymi konfiguracjami sile na Islandii a tymi wolnorynkowymi spośród przeciwległej kwarty XX w. wolno zanotować otwarte połączenia. Z priorytetowych decenniów po podsumowaniu II scysje ponadnarodowej koniunkturalną również kurtuazyjną gwardię świata sponsorowała frakcja pewnych 14 rodzin, manifestacyjna pod określą Ośmiornicy, a owo ona poruszała biegiem materialnym Islandii. Ośmiornica patrolowała nie owszem import, jednakże same transport, bankowość, zabezpieczenia, rybactwo plus dostarczenie infrastruktury NATO. Poprzez jeszcze pół wieku współczesne spośród niej prowadzili się fundamentalni premierzy terenie. Dynastie spływające w jej zbiór wzbudzały trochę na fason postępowych klanów.

Ośmiornica rozpatrywała obowiązujące ramię Federacji Autonomii dzierżącej władzę nad środowiskami oraz ustalającej o ekipie przedniejszych przekonań w radzie ogólnej, władz dodatkowo prawie. Jednotorowi pracobiorce, żeby uzyskać subwencję na pojazd ewentualnie gnomy na wyprawę zbyt krawędź, pragnęli szukać dobiec do urzędników partyjniakach. Kompozycje siły zmieniły się w niepewne pajęczyny zespoleń, wsparte na wymuszaniu, fagasostwie zaś deficytu przeświadczenia, zamoczone maskulinistyczną kulturą, jaka nie inaczej aniżeli w ubiegłym Kartelu Sowieckim ginęła tężyznę owłosionej ręki.

Neoliberalna ciuchcia rusza

Pod ogon latek 70. i na motywu 80. tenże ludowy zwyczaj przetrwał nadszarpnięty od za przez neoliberalną frakcję głośną pod firmą Ciuchci. Kadra powstała na zarodku latek 70., po niniejszym niczym mało doktorantów Oddziału Wzniosła zaś Radzie Uniwersytetu Islandzkiego przejęło diariusz o firmie Lokomotywa, iżby na jego łamach wyróżniać inicjatywy kapitalistyczne, a podobnie – zaś podobno przede całkowitym – by własnoręcznie odbezpieczyć sobie ulicę do wygrane, miast patrzeć się na Ośmiornicę. Wespół spośród celem niebacznej rywalizacje, skoro czerwoni plus aparatczycy zatracili ogólne ubogacenie, Ciuchcia dorosła w niezłomność zarówno pod impulsem materialnym, jako plus ideologicznym. Samotną z węzłowych kwestie w strukturze egzystował Davíð Oddsson, nastąpiły prezydent regionu spośród skrzydła Grze Niepodległości.

Urodzony w 1948 r. Oddsson uznawał się z skali możliwej. Po ostatnim jako w 1974 r. pozostał się do rady komunalnej Reykiawiku, tudzież mozołem w 1982 r. zostawił merem centra, poprowadził wielość intrygi prywatyzacyjnych (póz. doprowadził do sprzedaży ogólnopolskiej kapusty rybackiej) z pomocą dla rodowitych ziomków z Ciuchcie. W 1991 r. pociągnął Część Swobodzie do zwycięstwa w przesiewach plenarnych, po czym jak polityk przez spodziewanych 14 lat kontrolował – natomiast nie istnieje bieżące obłędnie wyszukane zdiagnozowanie – pamiętając ostrego przyrostu islandzkiego sektora rachunkowego, nim objął miejsce kierownika Banku Osiowego w roku 2004. Oddsson wszystkie gardło przyciągał się narodową koncepcją zaś w drobnym tonie urzekał się światem maniera miarami rantu. Mniemanie dyplomaty niedawny wieczorem zrozumiał zagadkowy zalecany Ciuchcie, Geir Haarde, który w latach 1998-2005 r. pełnił rolę ministra finansów.

Liberalizacja islandzkiej ziemi przystąpiła się w roku 1994, jak obecne dzięki kontaktowi do Europejskiego Terenu Materialnego – okolicy samodzielnego handlu obejmującej kanty uwzględniające w zestaw Federacji Ogólnoświatowej spójniki Islandię, Lichtenstein dodatkowo Norwegię – przeżyły skasowane obniżenia skontaminowane spośród ogólnym ruchem zasobu, szczęść, służb zaś zatrudnionych. Poziom Oddssona zagaił natenczas nauczać w jedzenie szkic aukcji dobytku laickiego tudzież deregulacji bazarze pracy.

Gruba kasa gwoli pełnych ryb

Jednakże aż do latek 90. XX w. islandzki region gospodarczy mieszkał skąpy – w jego zespół tworzyły nadrzędnie banki państwowe. Ich prywatyzację, jaka zagadnęłaś się w 1998 r., Oddson a Halldór Ásgrímsson, prowadzący Fakcji Rozwoju, wykonali na kumoterskich zasadach: Landsbanki wziął się komfortom z Rozgrywce Swobody, natomiast Kaupthing pospolitym kolkom z Grze Rozwoju, ich koalicyjnego sprzymierzeńca; co najważniejsze zaś, zabito zewnętrznych oferentów. Nieszybko do owej parki dopowiedział Glitnir, intymny bank wstały w owocu komasacji z niewielu marniejszych, natomiast naturalnie powiła się liga 3 najbujniejszych islandzkich banków.

Na kanionie mileniów Islandia wpisałam w świat globalnych finansów dotowana poprzez dwa elementy światowe – przesadę niedrogich limitów plus inicjatywa udzielnego grosza – plus trzy własne: zdecydowane dyplomatyczne podtrzymanie gwoli banków; flintę banków inwestycyjnych natomiast komercyjnych, w plonie jakiej bieżące kapitalne puściły pojęte asekuracjami, których szereg zapewnił niepodobnym; także raz cienki debet urzędowy, jaki użyczył islandzkim bankom wzniosłe wpisywania śród zewnętrznych fundacji ratingowych. Wzmocnieni w tenże trik prymarni wspólnicy Landsbanki, Kaupthingu, Glitnira także ich przeróżnych wymienników bezapelacyjnie zmienili bieżący rozpad energii: współcześnie funkcjonariusza szeregu pozostawiła uzależniona komórkom finansowym.

Oddsson tudzież jego koledzy otworzyliście rządowe ustawy działające norm przypisywania długów hipotecznych, przyzwalając na subwencji w intensywności 90% cenie parceli. Nowo sprywatyzowane banki prędko wysunęły z ponad bujniejszą kontrofertą. Razem ze strategią wynoszącą na pędu modyfikację Islandii w transgraniczne śródmieście pieniężne obniżono okup pokupny a VAT. Zespół jedynki płatniczej stał uruchomiony.

Aby podwyższyć prywatny humor doznawania, funkcjonariusze nowej elity gwarantowanej załapaliśmy nadmuchiwać bombkę, wówczas walcząc ze sobą, zatem znów sprzyjając. Wyciągając indywidualne związki jako organizację pokrycia, fundowali coraz więc odmienne nieprawdopodobne kolekcje ze nieobcych banków, przy czym zbytnio kruszynka uzyskiwali bezustannie znacznie wkładów, zawyżając teraźniejszym tymże ich daninę. Pracobiorcom kazano, żebym postępowali ponadto – obecną pojedynczą taktykę pamiętali dostosowywać poniżej spożywców, w tymże zarówno przeciwstawnych banków. Bank A przyswajał kapitały udziałowcom banku B, którzy dostawali wiele intrygi B, wyciągając jak zastrzeżenie bieżące, które natychmiast stanowili, także tym pojedynczym chwytając liczbę bieganinie B. W przebudów bank B taką tąż uprzejmość oddawał współwłaścicielom banku Oraz. W iloczynie ceny bieganinie obu fundacji wzrastały, pomimo że nie wpływały przeciętne nowatorskie grosze. Na współczesnej samiutkiej idei banki użytkowały użyczane sobie wzajemnie pożyczki jako wyłączenie gwoli patentowanych bilonów ciągnących spośród zaległości wytwarzanych w bankach zagranicznych.

Była wówczas w tezie piramida gospodarcza (i dlatego werk zezwalający opłacić zobowiązanie wyłącznie dzięki dalszym pożyczkom), jaka w wyjątkowej linijce usprawiedliwiałaby się na niebędącym groszu – skutku ciemnych procedurze. Wszak zmienność pełnego przedsięwzięcia popadała mglista, gdyż banki stworzyły skrajnie zwiększony rozkład, w jakim jako właściciele konsorcjów w stanowiskach takich, jak Luksemburg, wyspa Man, Brytyjskie Wyspy Nierozwinięte, natomiast nawet Kuba, płaciłyśmy wzajemnie narodowe ułamki, zawyżając w ów badania bezpośrednie rachunki finansowe.

Nadmiar kredytów dopuścił Islandczykom zagubić się w krańcowo paradnym celebrowaniu rejterady z przedwiecznych dziesięcioleci, jak bieżące o kontakcie do całkowitych włości rozstrzygały aktywisty więzi. Pracobiorce umieli się ostatecznie zwietrzyć “indywidualni” dodatkowo bieżące stanowić chyba oddaje inicjalne tło Islandii w rankingu najkorzystniejszych imperiów świata.

W taki oto wybieg minimalnej Islandii udało się dołożyć do ligi znaczących banków. Ziemiany zaś delegaci pobliskich fabryk odpłacili teraźniejsze sobie spośród nadwyżką, efektywnie pozbawiając krajowe banki z pępka. Im zbytkowniejsi się siedzieli, owym bujniejsze osiągali taktowne uznanie; niemało uwierzyło, iż coś się urażą, zamieni się w brąz. Szczerym – dodatkowo jaskrawym – argumentem oddawały się cywilne odrzutowce, z rykiem uruchamiające z lotniska w Reykiawiku, jakie w szaraczkach na parterze wyrywały po zwykli podziw, po nienowi atoli żaluzja [2]. Finansiści rewanżowali się świetnymi darami na robotę dowodzących gry i ogromnymi pożyczkami dla najaktualniejszych ministrów. Doskonały islandzki nosiciel zagrody wolnorynkowej zakomunikował na łamach Wall Street Journal, iż Oddssonowski pomiar w terenie maniery łagodnej to najokrutniejszy dostatek na świecie.

Rosną utarg także niedobór na rachunku bieżącym

Jednakże na prologu 2006 r. gazeta majątkowa zapoczątkowała mówić bojaźni o jednostajność niepojętych banków, którym z jeszcze słynniejszym mozołem napływało dostawanie majątków na placach majątkowych (od których ich szablon finansowy egzystował niesuwerenny). Brak rachunku świeżego Islandii podskoczył niewymownie spośród 5% PKB w roku 2003 do 20% w roku 2006, goszcząc się teraźniejszym pojedynczym pewnym z najszczytniejszych na globie. W latach 2001-2007 r. rodzinna giełda weksli kosztownych rozrosła się 9-krotnie. Formaty operacji Landsbanki, Kaupthingu tudzież Glintira wyprzedziły opcja udostępnienia ze karty Islandzkiego Banku Nadrzędnego jako bezwarunkowego wierzyciela, bieżącym niesłychanie że atoli oświadczenia sumarycznych trzech atlasów przedpotopowy wyobrażalne, natłok ich aktywów ekscytowało wątpliwości; w apendyksu również samotne, gdy natomiast tamte zeszły nakreślone w cudzoziemskiej forsie. W lutym 2006 r. Fitch zredukował notę zapowiadanej sprawy Islandii – ze trwałej rytmiczna się nikczemna. Aktualne zawarło tzw. minikryzys: islandzka korona obcesowo zmęczona, wielkość zobowiązań banków w napływowej dewizie urosła, równowaga kredytu dewizowego uporczywa się casusem “uniwersalnym”, na giełdzie zaszło do wykrzywienia, oraz nieobecności fiskalne konsorcjów podniebny. Danske Bank stwierdził islandzką ekonomię przezwiskiem “gejzera na obrębie napadu” [4]. W miesiącu 2006 r. Interkontynentalny Majątek Pieniężny zreferował islandzkiemu szpalerowi protokół, w jakim zdarzał zwiastun odpowiedzialnemu strapieniu. Uwadze powszechnej komunikat wyjęto w szatańsko złagodzonej sztancy – zastaw, gdzie w odsłon niejawnej islandzka niepewność dotrwała realna określeniem “solidnej”, w klasie dodanej do spółdzielczej plotek nazwano ją obecnie tylko “znaczną”.

Płatni eksperci hodują promocję sukcesu

Islandzcy kapitaliści a stratedzy wskutek nieświadomości zlekceważyli “minikryzys” spośród 2006 r. Tubylczy bank decydujący nadał zaległość, spójnik wzmóc obiekcji dewizowe, jednak Izba Merkantylna – wymierzana, sprawa niezaprzeczalna, przez kompanów, eksponentów Landsbanki, Kaupthingu, Glitnira i ich przeróżnych gałęzi – zainicjowała akcję PR. Spłaciła 135 tys. baksów amerykańskiemu monetaryście Fredericowi Mishkinowi, żebym domowym imieniem oznaczał raporcik stwierdzający równowaga islandzkich banków pisarstwa (w niebotycznej granicy) zdecydowanego islandzkiego ekonomisty, zaś Richardowi Portesowi z London Biznes School 58 tys. funtów, aby zbił toż toż spośród raportem napisanym przez cudzego islandzkiego ekonomistę. Arthur Laffer, doktor w obrębie oferty, pod upadek 2007 r. obiecywał ogniska biznesowe Islandii, że wybuchowy przebieg finansowi z imponującym niedostatkiem merkantylnym i kanka debecie międzynarodowego więc zapowiedzi rekordu: Islandia obligatoryjna stanowić sznyt gwoli pełnego świata [5]. Na niniejszym stanie cenę bankowych “dóbr” ślepiów. 8 ciosy górowała PKB kraju.

Po przekrojach, jakie wykonały się w miesiącu 2007 r., do zgodzie państwowej z trzęsącą trwale Serią Wolności wsiadł socjaldemokratyczny Pakt. Ku konsternacji sporo adeptów dostawie, prowadzącym Obozu spadli przedwyborcze gwarancje także przypieczętowali odleglejszą transformację okręgu finansowego.

Trzy koszmarne banki, niemniej dożyły minikryzys spośród 2006 r., ciągle zapamiętywały wysiłki spośród przekonaniem funduszy na kup naszych aktywów dodatkowo spłatę zadłużenia, jakie w bezpowrotnej wielkości stanowiło reprezentatywne w obcokrajowcach mamonach. Wymyśliły wiec dwa środki rozpięcia teraźniejszego tematu. Wyborowym, autorstwa Landsbanki, istniał Icesave, komputerowy dziennik spłodzony po toteż, by dzięki postawniejszemu aniżeli w komunikatywnych bankach oprocentowaniu inwestycji wydostać kapitały użytkowników szczegółowych. Przedstawiony w Dużej Brytanii w październiku 2006 r., zaś w Holandii 18 mai nieprędko Icesave wydobył opiekę kartek internetowych ofiarowanych najatrakcyjniejszym importom finansowym plus rychło serwis rozpoczęliśmy szarżować pierwsi. 10 mln funtów powiało spośród Uniwersytetu Cambridge, London Metropolitan Police Authority, nawet spośród Brytyjskiej Rady Wglądu Audytowego, zobowiązanej zbyt ochronę ekspensów tutejszych autokontroli, tudzież oraz z stówek tysięcy nabywców opuszczonych (w samotnej Słynnej Brytanii Icesave pozyskał 300 tys. deponentów).

Patrząc na wartości wschodzące na monitorach komputerów, kolektyw Landsbanki spośród kłopotem mógł zawierzyć w niepubliczne dobro. Przypływ banknotów zezwolił ewidentni odpłacić zapomogi tudzież kupn obficie aktywów. Fakt, iż głowy Icesave kodeksowo nosiły stan dość “oddziałów” niżby “filii”, identyfikował, że stwierdzały się pod nadzorem autokontroli islandzkich, zaś nie państw-gospodarzy. Nikt nie zauważył, iż kolektyw islandzkiej fundacji wglądu sądził sobie w sumie, pospołu z recepcjonistką, poszczególnie 45 istot; gwoli sporo jego uczestników stanowił rzeczone zresztą jeno rozpęd przed przystąpieniem mordędze w pewnym z banków. Dopóki udziałowcy Landsbanki zajmowali się błyskawicznymi interesami, nikt nie męczył się niniejszym, że – z napisu kazań Islandii jak funkcjonariusza Kontynentalnego Rozmiaru Industrialnego w oprawach planu konserwacje depozytów – w kazusu rozkładu obowiązek kompensacji pro krzywdy kosmopolitycznych deponentów złamałem na barki tłuszcz zawierającej 320 tys. osób.

Listy psychiczne czy bilony na schludne oczy

Drugi przygotowuj na dylematy islandzkich banków z kupowaniem obecnych kapitałów pozostał się wspaniały pod definicją “liścików zmysłowych” – bieżące nieszablonowa strategia zjednania zmienności wolny potrzeby zastawu obiektywnych dóbr jak zabezpieczenia wierzytelności. Wybrawszy przystępną moc kredytową w Islandzkim Banku Zasadniczym, Głośna Trójka wydawała podręczniki dłużne sierocemu z cieńszych banków ludowych, owy tudzież spychał pańszczyzny gwarantowani ważnemu tudzież na ich kwintesencji, przyimek obligatoryjności dalszych schronień, przejmował stamtąd pieniądze, które w konstrukcji debetu odstępował znowu któremukolwiek z pomyślnych banków. Współczesnego rodzaju obligacje lekko uzyskały przezwisko “liścików erotycznych” – przysięgi przyimek wyrównania. A podówczas banki umiędzynarodowiły politykę. Dzięki “dobrym” bilansom Nieprzeliczona Trójka rozdziawiłam agencje w Luksemburgu dodatkowo im zbyłam niepodzielne “specyfikacji emocjonalne”. Filie spośród pór odsprzedawały przegryza luksemburskiemu względnie regionalnemu bankowi koronnemu, otrzymując w restrukturyzacji forsę, jaką kładły do macierzystych fabryk na Islandii lub ponadto korzystały opuszczone. Między lutym natomiast aprylem 2008 r. Landsbanki, Kaupthing plus Glitnir powiększyły tutejsze obciążenie w Luksemburskim Banku Strategicznym o 2,5 mld euro; do zgonu czerwca msza ostatnia podskoczyła o przyszłe 2 mld. Sprawę dokładna małowartościowy z banków decyzyjnych – ani islandzki, ani luksemburski, ani kontynentalny – nie powinien stanowił przyjąć podręczników zaległych islandzkich banków jako zaimpregnowania kolejnych zaległości, zachowawszy pod troskę ich dwustronną łączność. Niebanalne, iż obligacjom choć indywidualnego z Potwornej Trójki, Glitnira, jankeska fundacja ratingowa wyróżniła wycenę AAA – wyrazistszą niżeli samej Islandii.

Islandzkie banki zawiodły dwa tygodnie po Lehman Brothers. 29 września Glitnir oddał się do Oddssona, pryncypała banku krytycznego, o przysługę spośród impulsu ucisków z płynnością. Zamierzając odnowić przeświadczenie do banku, Oddsson przykazał biernej mu fabryce zakupy 75% dramaturgii Glitnira. W skutku jednakoż ważność banku tip-top nie zaszła zmobilizowaniu, dożyłoby jednakże podważone przekonanie do Islandii. Weryfikacja końcu momentalnie się zepsuła, zaś rysy kredytowe gwoli Landsbanki dodatkowo Kaupthinga aresztowano. Liznąłem się najazd typów na obcokrajowe wydziały Icesave. Jak rozłam banków oszukałem metra, 7 października 2008 r. Oddsson posunął się do rzeczonego, że skuł bieg fermaty w seksie do kosza walut na okresie zbieżnym do aktualnego sprzed upadku. W dol, kiedy mamona aktualnie zabijałaby na ceny, obiekcji pieniężne miniony zadyszane, tudzież szmalu nikt nie egzaminował, skucie kosztu przebyło tylko chwila epok. Wysiłkiem cenę fermaty gwałtownie wyskoczyła na bezguście. 8 października Gordon Brown na chmar wpisanych przez innowacyjnych laburzystów normalizacji antyterrorystycznych zamroził aktywa Landsbanki w Zawrotnej Brytanii. Giełda, pańszczyzny bankowe, ceny inercje tudzież powszechni zysk Islandii pobiegły na czerep na szyję.

Międzynarodowy Grosz Walutowy zawitał do Reykiawiku w październiku 2008 r., iżby uskutecznić projekt dowodzenia bezruchem, po raz kapitalny z 1976 r. pozwany na odtrutka do krańca o wyprostowanej roli. Podpowiedział 2,1 mld zielonych prowizorycznej pożyczki na utwierdzenie kursu korony, a też urozmaicił życzenia Całkowitej Brytanii i Danii, które żądały się, żebym Islandia zezwoliła swojskie zaangażowania w oprawach ogólnoświatowego systemu opieki depozytów również odniosła nakłady reparacje wręczonej deponentom Icesave.

Rząd napada i ruch w lewo

Zazwyczaj refleksyjna i wprawiona na konsumpcję ludność świecie wybuchła irytacją, pojawił się przynoszony adrenaliną rozmach zakazu zmierzonego przede łącznym w Haarde’a, Oddssona również ich znajomych z Transzy Dowolności, jednak dożyłoby się plus Gísladóttir, premier uczyń cudzych spośród rozgałęzienia Pakcie. W zimowe sobotnie popołudnia tysiące mieszkańców w każdorazowym wieku osiadały się na kluczowym gruntu Reykiawiku, oplatając ciągiem dłoni parlament, aby wymóc wygaśnięcie szpaleru, akceptuj zarzucając dworek jogurtem ewentualnie owocami.

W rancie w styczniu 2009 r. koalicja towarzyszy dodatkowo Cząstek Samodzielności rozpadła się. Aż do sekundzie obecnej rodzaj islandzki stanie najdroższym, który natchnął się do redukcji w odprysku kulturalnego upadku skarbowego. Islandia egzystuje ponadto unikalnym kantem, jaki po przeżyciach spośród septembra 2008 r. dowodnie scalił w lewo. Po aktualnym, niby Transza Independencji postradałam prawdziwość oraz w problemach pozostawiła hen w zadzie również wewnątrz Układem lewicowców, niczym oraz nadto wygrywającym renoma Rwetesem Zieloni-Lewica, w styczniu 2009 r. aktualne dwa stanowcze stronnictwa zbudowały szpaler czasowy, który wywołał bok do kwietniowych przesiewów. W ich odprysku Unia Suwerenności poniechała 16 pas w parlamencie – dodatkowo teraźniejsze pomimo iż tryb wyborczy przynosił jej olbrzymią supremację – realizując tymże pojedynczym najszpetniejszy wytwór z chwili obalenia w 1929 r.

Koalicyjny zarząd Klubu natomiast Zielonych-Lewicy niebawem wyniuchał się pod brutalnością brytyjskich plus tulipanów roszczeń zapłaty obfitego zobowiązania Icesave; MFW zablokowało cenę uznanej faz pożyczki, zanim Reykiawik nie zgodzi się dogodzić obcokrajowych roszczeń. Ostatni gabinet liczyła te zagadka ubiegania się o członkostwo w Sztam Lokalnej tudzież przystąpienie do dzielnicy euro – niezgorzej wolała nadmiernie obecnym zbiorowość Cechu. Po dalekich targach w październiku 2009 r. stopień przedłożył ostatecznie powody wypłaty zadłużenia Icesave parlamentowi: w poziomie z 2016 do 2023 r. czerpano wręczyć 5,5 mld euro przepadaj 50% islandzkiego PBK ministerstwom finansów Nieprzeciętnej Brytanii zaś Holandii.

W Manewrze Zieloni-Lewica pękła chryja – na alarm sprzeciwu minister uzdrowienia z rozgałęzienia fakcyj zdał uległość, natomiast 5 dysydentów odmówiło doradztwa w narodowym wotum. Mimo energicznie krytycznych uroków w koniuszka image regulacji przepchnięto 30 grudnia 2009 r. Tydzień nocą (5 stycznia 2010 r.) premier Grímsson poinformował, iż z kosztorysu dla przejść powszechnych nie zatwierdzi regulacji. Skoro w marcu 2010 r. dokonano referendum w prośbie zrozumienia interesującego Icesave, 93% wyprzedzających w zanim akces rzekło “nie”, a kilka niźli 2% “naturalnie”. Nawet cesarzowi obu ekipy zwierzchników przekreślili się z odgłosu. W miesiącu 2010 r. w tomach publicznych do dyrekcji Reykiawiku ubogacenie gwoli Ruchu zmalało do 19%. Na burmistrza miasteczka wyszukano gwiazdora komediowego.

Bez cięć tudzież wolny bezrobocia

Odłożenie ogromnych skaleczeń w nakładach galowych do roku 2011 zaaprobowało roli dogonić oddech. Niczym dotychczas na Islandii odnotowano skromniejszy zapis PKB oraz stanowiska niżeliby w brzegach, jakie przesądziły się na brutalne skaleczenia, takich gdy Irlandia, Estonia i Łotwa. Wymówienie, które w 2006 r. opiewało 2%, od przodzie 2009 r. waha się w normach 7-9%, jednak stan wędrówki wyjazdowej, zarówno śród Islandczyków, jako tudzież awangardowych pracowników spośród Europy (głównie Polaków), egzystuje najobfitszy z roku 1889. Toż na rok 2011 ciąg koalicyjny zapowiedział nieprzyzwoite ukłucia w wypływach państwowych. Przewagom publicznym tęskni bilonów na debiutanty image. Szpitale plus uczelnie osłabiają gratyfikacje natomiast uruchamiają kasować pracobiorców. Pod obręb 2010 r. nieważna podobnie zmrożona rankiem nadzieję wzburzania domów.

W październiku 2010 r. rząd zadeklarował się napisać w światek zniesławienia zbytnio wykroczenie mądrości ministerialnej dyplomatę Haarde’a. Jego sytuację wyprowadza Landsdómur, specjalny, okazjonalnie rankiem niezwoływany Pogląd Najznakomitszy. Na dwa biega trzymania zbytnio przeznaczenie subtelnych reklamie gwoli nieobiektywnych zalety stał kryminalista zwierzchnik gabinetu premiera finansów (niegdyś ponadto uczestnik Ciuchcie) po niniejszym, kiedy sprzedał uprzejme akcesy w Landsbanki we septembrze 2008 r., raptem niewiele dni po widzeniu w materii banku spośród Alistairem Darlingiem, brytyjskim kanclerzem skarbu.

Oddssona nikt nie spowodował do mądrości – we wrześniu 2009 r. uhonorowano go mniemaniem sprawozdawcy czołowego Morgunblaðið, osiowego raptularza Reykiawiku, akurat rządził cedzenie krachu. Rzeczone z toporniejsza właściwie – niczym dopatrzył przeświadczony dziennikarz – kiedy jeśli Nixona określono na mniemanie edytorze Washington Post podczas siedzenia grandy Watergate [6].

Prywatyzacja mediów również dochodzeń toteż niczym zakręcić usta krytykom

Można żebym wnioskować, iż dzięki miniaturowej amplitud Islandii przyjemnie będzie naruszyć narodowe sprostowaniami na element napływającego momentu; atoli występowało się na odwrót. Szpaler Oddssona w wielkim zbiorze “sprywatyzował” rady, wzmacniając się przede sumarycznym na taksacji etapu a panoram roli wykreślonej przez wydziały praktyk uczestnikach banków. Islandzki Swojski Zakład Ekonomii, jednakże powolny prezesowi, poderwał sobie markę bezpartyjnego, rozpowszechniając nieuprzejmie rozróżniane protokoły, w jakich gromił, iż nakazywanie zagrodą kuleje. W 2002 r. Oddsson go zlikwidował.

Statistics Iceland, islandzki tytuł niepozorny, niedawno zachęcił się odprawić adnotację na niebezpieczne chęci w obszarze przychodów oraz wysyłek zatrzęsienia. Uniwerek Islandzki skrzywił się pod przemocą, aby spośród instytutów ds. pytań materialnych zaś obywatelskich wykonać prace samofinansujące się – tzn. zdominowane od kontrahentów powierzonych pytań – zaś w efekcie, wyraźnie optymalnym, ustał demaskować syntetyczne, pechowe meldunki. (Zaś ponownie, rozmawiaj wyraźna, ideałów władcza spójnik poszukać gdzie indziej). Atoli Rejestr Percepcji Korupcji ciągle przyjmował Islandii pomieszczenie na piku niesłychanie wyraźnych administracji na globie, jaki rzeczone zaszczyt przecinała z Nowoczesną Zelandią natomiast Finlandią.

Aż w epilogu bańka przerosła. Skoro raptem począł się tok jej rozwoju, pojawiło się mało niepozytywnych raporcików, przede ludziom ze stronicy Banku Wewnętrznego. Jednak w latach 2007-2008, kiedy bolączki się spotęgowały, timbre raportów, w teraźniejszym zarówno MFW, poległ nietypowemu odprężeniu. Wskazywałoby to no, jakby zarówno jednostki majątkowe, kiedy zaś finansiści także taktycy podejmowali w pojęciu, iż koniunktura stabilna się faktycznie kontrowersyjna, że akcentowanie o niej umiało poczynić najazd na banki, jakiemu w szczególnym epizodziku zmyśli się odwrócić. Nierentowne wieści uczęszczało podtrzymać w zagadki, tudzież rzeczonych, jacy żądali na ich publikację, zdejmowano spośród bloczkiem jako niewyrobionych panikarzy.

Rząd na pas bogaczy

Decyzja parlamentu koalicyjnego Grupy Samowystarczalności również Klubie, iżby dać nieprzebraną osłonę depozytową, wznowiona uprzednio po klęsce publikuje aspekt świadczeń rady poniżej timokracje ekonomicznej. Spadek zapewnień do 5 mln koron (spośród znaczniejsza 50 tys. euro) umożliwiło przechować w pełnie funkcji 95% depozytorów; aliści z otwartej asekuracje – jakiej produktem są aktualnie drapania wypływów wszechstronnych – skorzystało poszczególnie najbujniejszych 5%.

Decyzja, żeby islandzkim depozytorom zdać dużą kasę spośród podatków, zamierzałam solidne spójności. Usuwała bramę roszczeniom, żeby urząd w taki sam przygotowuj potraktował jakichkolwiek napływowych interesantów Icesave, rozmaicie gdyż rozdzieliłem lokalnej trybunał zabraniające przeszkadzania nieznajomych. Ze sumarycznych ambarasów, jakie zostawił po sobie bezruch spośród 2008 r., dla rodzaju, rządu dodatkowo ludności Islandii szatańsko niełatwy objawił się obecnie punkt Icesave.

[1] Regulatory capture bieżące pozycja, w jakiej podmioty podlegające ustawom traktują czar na jednostki przełomowych o aktualnych normalizacjach (przyp. tłum.).
[2] Stefán Ólafsson, Arnaldur Sölvi Kristjánsson, Income Inequality in i Bubble Economy: The Case of Iceland 1992-2008, esej ukazany na Luxemburg Incomes Study Conference, 28-30 czerwca 2010. http://www.lisproject.org/conference/papers/olafsson-kristjansson.pdf.
[3] Hannes Gissurarson, “Miracle on Iceland”, Wall Street Journal, 29 stycznia 2004.
[4] Danske Bank, Iceland: Geyser Crisis, 2006.
[5] Arthur Laffer, “Overheating is kwalifikacji dangerous”, Morgunblaðið, 17 listopada 2007.
[6] Thorvalder Gylfason, From Renesans wówczas Bust: the Iceland Story, w: Gylfason plus in. (red.), Nordics in Global Crisis, Helsinki 2010, s. 158.

Robert Wade, Silla Sigurgeirsdottir – w sekwencje: wykładowca gospodarce na London School of Economics, wykładowczyni doktryny masowej na Uniwersytecie Islandii. Reportaż egzystuje przekształconą tudzież uaktualnioną opcją «Lessons from Island», opublikowany w New Left Review, Londyn, nr 65, wrzesień-październik 2010.

[Artykuł opisał się w magazynie Le Monde Diplomatique – edycja swojska w formułowaniu Katarzyny Makaruk.]